Utterson und der Fall des Dr. Jekyll

Utterson ve Dr. Jekyll Vakası

19. yüzyıl Londra'sında avukat Gabriel John Utterson, dostu Richard Enfield'ın yönlendirdiği gizemli bir müvekkili bürosunda kabul eder. Görüşme ilerledikçe Utterson, yakın dostu Dr. Henry Jekyll ile şiddete eğilimli Edward Hyde arasındaki karanlık bağı anlatır. Jekyll'ın bütün servetini Hyde'a bırakan vasiyeti, vahşi bir cinayet ve laboratuvarda bulunan ceset, insanın içindeki iyi ile kötüyü birbirinden ayırmayı amaçlayan tehlikeli bir deneyin sonuçlarını ortaya çıkarır. Ancak Utterson'ın karşısındaki adam sıradan bir müvekkil değildir. Enfield, Jekyll'ın formülünü ele geçirip geliştirmiş; içindeki karanlık kişiliği ondan daha iyi denetlemeyi başarmıştır. Utterson'ın kendisine verdiği yeni kimlik ve parayla Londra'dan kaçmaya hazırlanan Enfield, kötülüğü bilim yoluyla çoğaltacak yeni bir çağın habercisidir. Gerçeği çok geç öğrenen Utterson, farkında olmadan geleceğin suçlusuna yardım ettiğini anlayınca yıkılır.

Çevirmenin Notu: Oyun, Jekyll ve Hyde anlatısını yalnızca iyi ile kötünün çatışması olarak değil; insanın kendi eylemlerinin sorumluluğunu başka bir kimliğe yükleme arzusunun trajedisi olarak ele alır. Jekyll, "Bunu ben değil, Hyde yaptı" diyerek vicdanını sustururken bilimsel merakını ahlaki sınırların önüne koyar. Böylece denetimsiz bilginin, onu üreten kişinin niyetinden bağımsız olarak nasıl bir felakete dönüşebileceği gösterilir. Enfield'ın formülü yeniden üretmesi ise kötülüğün tek bir insanla sona ermeyeceğini; bilgi aktarıldığında daha sistemli ve daha tehlikeli biçimde geri dönebileceğini düşündürür. Utterson'ın iyi niyetle yaptığı yardımın suça hizmet etmesi, seyirciyi masumiyet, sorumluluk ve suç ortaklığı üzerine de düşünmeye çağırır. İki oyunculu yoğun yapısı, anlatı ile canlı karşılaşmayı birleştiren sahne dili ve finalde bakış açısını tersine çeviren sürprizi, oyuna güçlü bir psikolojik gerilim ve ekonomik bir sahnelenme olanağı kazandırır.