Ellen Babić

Ellen Babić

Öğretmen Astrid, okul müdürü Wolfram'ı, eski öğrencisi ve uzun yıllardır birlikte yaşadığı Klara'yla paylaştığı evine davet eder. Başlangıçta sıradan bir iş görüşmesi gibi duran bu ziyaretin ardında, Trier'deki okul gezisinde yaşanan bir geceden sonra öğrenci Ellen Babić'in Astrid hakkında dile getirdiği ağır iddialar vardır. Wolfram'ın Klara'yı tanımasıyla sorgulamanın yönü geçmişe çevrilir: Astrid ile Klara arasındaki yakınlığın temelleri, Klara henüz onun öğrencisiyken atılmıştır. Yıllardır koruyucu yalanlarla ayakta tutulan düzen, suçlamalar ve itiraflarla çözülmeye başlar. Wolfram'ın Astrid üzerinde kurduğu baskı ve kendi sakladığı geçmiş de ortaya çıktıkça odadaki güç dengeleri sürekli el değiştirir. Hiç sahneye çıkmayan Ellen Babić, üç karakterin de gerçeğini ve birbirlerine anlattıkları hikâyeyi yerinden oynatan görünmez bir varlığa dönüşür.
 

Çevirmenin Notu: Marius von Mayenburg, Ellen Babić'te kolay bir suçlu ya da masum tarif etmek yerine güç, rıza, sorumluluk ve kendini kandırma üzerine rahatsız edici sorular sorar. Yaş ve makam farkının bir ilişkide yarattığı eşitsizliği; kurumların suskunluğunu ve koruma adı altında kurulan bağımlılığı tek bir hükme bağlamadan tartışmaya açar. Her yeni itiraf bir önceki gerçeği sarsar; seyirci kime inanacağına karar vermeye çalışırken kendi yargılarıyla da yüzleşir. Üç oyuncu ve tek bir oturma odasında geçen oyun, keskin diyalogları, kara mizahı, değişen ittifakları ve art arda gelen güç hamleleriyle temposunu hiç kaybetmeyen yoğun bir psikolojik gerilim yaratır. Başlıktaki karakterin hiç görünmemesi ise sahnedeki belirsizliği daha da büyütür. Güncel, oyunculuk imkânı yüksek ve temsil sonrasında tartışma yaratacak güçte bir metindir.